…நிழல்கள்…

ஜூலை 25, 2013

ஒரு நிமிடம் தமிழ் பேசுங்க.

அண்ணன் இலவசக் கொத்தனாரின் ‘மெல்லத் தமிழினிச் சாகும்!?’ கட்டுரையைப் படித்ததும் இதைப் பகிரவேண்டும் என்று தோன்றியது.

கடந்த ஞாயிறு அன்று ஒரு சிறு விருந்து நிகழ்ச்சிக்காக குடும்பமே என் சகோதரரின் தோட்டத்தில் கூடியிருந்தது. கூடியிருந்த அனைவரும் சளைக்காமல் இருக்கவும் நேரத்தைப் போக்கவும் மதிய விருந்துக்கு முன்னும் பின்னும் சில விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்தினார்கள். நடத்தியது இது போன்ற வேலைகளில் அனுபவம் உள்ள ஒரு உறவினர் அமைத்த சிறு குழு. நான் கலந்து கொள்ளும் இந்த மாதிரி நிகழ்வுகளில் எப்பொழுதும் போல் அன்றும் கடைசி வரிசையில் யார் கண்ணிலும் படாமல் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் நடத்திய போட்டிகளில் ஒன்று என்னைக் கவர்ந்தது.

மிக எளிமையான போட்டி. ஆங்கில வார்த்தைகள் பயன்படுத்தாமல் தூய தமிழில் ஒரு நிமிடம் தொடர்ந்து பேச வேண்டும். எதைப் பற்றி வேண்டுமானாலும் பேசலாம். முதலாவதாக பேசத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர் என்னால் தூய தமிழில் பேச இயலாதே என்று சொன்ன போது விதிகளைச் சற்று தளர்த்தி கொங்குத் தமிழில் வேண்டுமானால் பேசலாம் என்று சொன்னார்கள். அவரும் அப்படியே முயற்சி செய்தார். பலர் கலந்து கொண்ட இந்தப் போட்டியில் ஒரே ஒருவரால்தான் ஒரு நிமிடம் முழுக்க தூய தமிழில் ஆங்கிலச் சொற்கள் பயன்படுத்தாமல் பேச முடிந்தது. ஒரு சிலரால் ஓரிரண்டு வரிகள் கூட பேச முடியவில்லை.

போட்டியில் பங்கேற்ற ஒருவர் கொங்குத் தமிழில் தன் தோட்டத்தில் விவசாயம் செய்யும் அனுபவத்தைப் பற்றி மிக அழகாக விவரித்துக் கொண்டிருந்தார். பேச்சின் நடுவில், “காட்டுக்கு தண்ணிவுட கெனத்திலெர்ந்து பம்பு செட்டு போட்டு விட்டோமுங்க,” என்று சொன்னார். உடனே கூட்டத்திலிருந்து பலர் “பம்பு செட்டு இங்கிலீஷ் வார்த்தை, இவர் அவுட்டு” என்று சத்தம் போட்டார்கள்.

இன்றைய காலகட்டத்தில் தமிழகத்தின் எந்த கிராமத்திலும் பம்புசெட்டுக்கு தூய தமிழ் கலைச்சொல் பயன்படுத்தப் படுவதிலில்லை என்பதே நிதர்சனம். கடைசி வரிசையிலிருந்து நான், “ஏங்க, பம்புசெட்டெல்லாம் இப்ப தமிழ் வார்த்தைதானுங்க, அதை ஏத்துக்கலாம்,” என்று சத்தமாகச் சொன்னேன். ஆனால் நடுவர்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

சிறிது நேரம் கழித்து போட்டியில் நான் பங்குபெற வேண்டிய நேரம் வந்தது. எனக்குக் கொடுக்கப் பட்டிருந்த செயல் “எம்.ஜி.ஆரைப் போல் கத்தி சண்டை போட வேண்டும்.” வீட்டிலிருந்து அவசரமாகக் கிளம்பி வந்ததால் கத்தியைக் கொண்டு வர மறந்து விட்டேன் மன்னித்துவிடுங்கள் என்று தப்பிக்கப் பார்த்தேன், போட்டி நடத்துனர்கள் என்னை அவ்வளவு எளிதாக தப்ப விடவில்லை. கத்தி சண்டையெல்லாம் கண்டிப்பாகப் போட முடியாது ஆனால் சமரசமாக ஒரு நிமிடம் தமிழ் பேசும் போட்டியை முயற்சி செய்கிறேன் என்றேன். அதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

தூய தமிழில் பேச இயலாது என்பதால் கொங்குத் தமிழில் பேசத் தொடங்கினேன். மூன்றாவது வாக்கியத்திலேயே ‘ஃபோன்’ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லைப் பயன்படுத்திவிட்டேன். பம்புசெட்டுக்கே சண்டைக்கு நின்றவன் என்றதாலோ என்னவோ ஒரு முறை மன்னித்து விடுகிறோம் என்று நடுவர்கள் தீர்ப்பு சொல்லி தொடரச் சொன்னார்கள். மிகவும் கவனமாக ஆங்கிலம் தவிர்த்து சுமார் முப்பது நொடிகள் பேசியிருப்பேன். பேச்சு கொஞ்சம் சூடு பிடித்த சமயம் ஒரு வாக்கியத்தின் நடுவில், “இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவருங்க,” என்று சொல்லிவிட்டேன். இரண்டாம் முறையாக ஆங்கிலச் சொல் பயன்படுத்தியதை மன்னிக்க முடியாது, நீங்கள் போகலாம் என்று வழி அனுப்பிவிட்டார்கள்.

இன்றைய நிலையில் தமிழை ஆங்கிலக் கலப்பில்லாமல் பேசுவது எவ்வளவு கடினம் என்று அனைவரும் உணரும்படியாக ஒரு போட்டியை அமைத்ததற்கு நன்றி கூறி விடைபெற்றேன்.

ஓகஸ்ட் 21, 2011

ரேடியாலஜி உயர் மருத்துவக் கல்விக்கு நுழைவு நன்கொடை

மூன்று நாளுக்கு முன் ட்விட்டரில் “மகாராஷ்டிரத்தில் ஒரு தனியார் மருத்துவக் கல்லூரியில் ரேடியாலஜி (நுண்கதிர் இயக்க மருத்துவம், எக்ஸ்-ரே, அல்ட்ரா சவுண்டு, சிடி ஸ்கான், எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கான் பற்றிய மருத்துவத்துறை) மேற்படிப்புப் படிக்க இடம் (சீட்) ஒன்றுக்கு ஒன்றேமுக்கால் கோடி ரூபாய் நுழைவு நன்கொடை வாங்கியுள்ளார்கள்.” என்று ஒரு செய்திச் சுட்டி கொடுத்தார் நண்பர் அலெக்ஸ் பாண்டியன்.

அதைப் பார்த்த நண்பர் முரளி, “நம்ம ஊரு ரேட் என்ன சார்?” என்று என்னிடம் கேட்டார்.

“நம்மூரில் கல்லூரியைப் பொறுத்து 80 இலட்சத்திலிருந்து 2 கோடி வரை ஆகிறது,” என்று பதில் சொன்னேன்.

என் பதிலைப் பார்த்த பின் நண்பர்கள் முரளியும்  கோகுலும், படிப்பதற்குக் கொடுத்த பணத்தைச் சம்பாதிக்க எவ்வளவு நாள் ஆகும் என்று கேட்டார்கள். இது ஒரு இக்கட்டான கேள்வி என்று எண்ணி ட்விட்டரில் தனிச் செய்தியில் (டி.எம்.) கேட்டார் நண்பர் முரளி. இதில் இக்கட்டெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை, பொதுவெளியில் பேசப்படவேண்டிய விஷயம்தான், நான் பதிவில் விரிவாக எழுதுகிறேன் என்று சொன்னேன்.

தனியார் மருத்துவ மேற்படிப்புகளில் ரேடியாலஜிக்குத்தான் அதிகம் நுழைவு நன்கொடை வசூலிக்கப்படுகிறது என்றும், சில கல்லூரிகளில், சில வருடங்களாகவே ஒரு கோடி ரூபாய்க்கும் மேலாக வசூலிக்கப் படுகிறது என்பதும் மருத்துவத் துறையில் பரவலாக அறிந்த விஷயம்.

சென்ற ஆண்டு நவம்பர் மாதம் இந்த விஷயத்தை மையமாக வைத்து இந்திய ரேடியாலஜி சங்கத்தின் ஆய்விதழில் “The business of radiology” என்ற தலையங்கம் வெளியானது (இங்கே ஆங்கிலத்தில் படிக்கலாம்). அந்தத் தலையங்கத்தில் உள்ள முக்கியமான கருத்துக்களையும், அது வெளியானபின் வந்த வாசகர் கடிதங்களிலிருந்த கருத்துக்களையும் இங்கே என் கருத்துக்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

மருத்துவ இளநிலை மற்றும் உயர்நிலை பட்டப் படிப்பிற்கு தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் பெரும் தொகைகள் நுழைவு நன்கொடை (கேபிடேஷன் ஃபீஸ்) ஆகப் பெறப் -பிடுங்கப்- படுவது பரவலாகத் தெரிந்த விஷயம்தான். இந்தப் பழக்கத்தின் நியாய-அநியாயத்தை நான் இங்கே விவாதிக்க விரும்பவில்லை. பரவலாக நடக்கிறது என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு மற்றவையை கவனிப்போம்.

எண்பது இலட்சத்திலிருந்து இரண்டு கோடி ரூபாய் வரை நன்கொடை கொடுத்து படிக்கும் ரேடியாலஜி மருத்துவ மேற்படிப்பில் வருமானம் எவ்வளவு வரும் என்பதை முதலில் பார்ப்போம்.

ரேடியாலஜி பற்றி மேலோட்டமாகத் தெரிந்தவர்களுக்கு – இதில் ரேடியாலஜி நிபுணர்கள் அல்லாத மருத்துவர்களும் அடக்கம் – இந்தத் துறையில், சி.டி ஸ்கான், எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கான் எல்லாம் வைத்திருந்தால் ஏனைய மருத்துவத் தனித்துறைகளை விட வருமானம் அதிகம் வரும் என்ற பரவலான நம்பிக்கை உள்ளது.

சி.டி ஸ்கான், எம்.ஆர்.ஐ ஸ்கான் இயந்திரமெல்லாம் போட்டுத் தனியாக தொழில் தொடங்க முதலீடு அதிகம் தேவை. சில கோடி ரூபாய் முதலை, நாமே போடாவிட்டாலும், வங்கியில் பெரிதாகக் கடன் வாங்க வேண்டும். பெரிய முதலீடு செய்து ஆரம்பிக்கும் தனி ரேடியாலஜி தொழிலில் குறைந்த காலத்தில் இலாபம் பார்க்க முடியாது. முதலீட்டுக் கடன் தொகையைத் திருப்பித் தருவது மட்டுமல்லாமல், ஈட்டுறுதிக் காலம் (warranty period) முடிந்தபின் வருடாந்தர பராமரிப்பு ஒப்பந்தத்திற்கு (annual maintenance contract) பல இலட்சம் ரூபாய் கொடுக்கவேண்டும். தொழில் நன்றாக நடந்தால் நீண்ட – சுமார் ஐந்திலிருந்து ஏழு வருட – காலகட்டத்தில் பத்திலிருந்து பதினைந்து சதவிகிதம் இலாபம் வரும் வாய்ப்பு உள்ளது (10 – 15% return on investment). அதாவது பங்குச் சந்தையில் இணையுதவி நிதிகளில் (index mutual funds) வரும் இலாப அளவுதான் நன்றாக நடக்கும் ரேடியாலஜி தனித் தொழிலிலும் வரும்.

இது நன்றாக நடக்கும் ரேடியாலஜி தொழிலில் வரும் இலாபக் கணக்கு என்று இரண்டு முறை நான் சொல்லிவிட்டதை கவனிக்கவேண்டும். குறிப்பிட்டு இதை நான் சொல்லுவதன் நோக்கம், இந்தத் தொழிலில் நுழையும் அனைவரும் இலாபம் பெறுவதில்லை என்பதை எடுத்துக் காட்டத்தான். இந்தத் தொழிலில் போட்டி அதிகம். பல தனியார் ரேடியாலஜி மையங்களில் முதலீடுக்கடனைத் திருப்பிச்செலுத்தவும், அன்றாட மற்றும் பராமரிப்புச் செலவுகளை ஈடு செய்யும் அளவிற்குத்தான் வருமானம் வருகிறது என்பதே உண்மை. பல தனியார் ரேடியாலஜி மையங்களில் வாங்கிய இயந்திரங்களுக்கு மதிப்பிறக்கம் (depreciation) செய்வதால் மட்டுமே கணக்கில் இலாபம் காட்ட முடிகிறது.

மேலே பார்த்தது தொழில்முனைவோராக உள்ள மருத்துவர்களின் கதை. சொந்தத் தொழிலாக முதலீடு செய்யாமல் சம்பளத்திற்கு இருக்கும் ரேடியாலஜி நிபுணர்களின் வருமானம் எந்த அளவிற்கு உள்ளது என்பதையும் பார்ப்போம். சுமார் எண்பது சதவிகித (80%) ரேடியாலஜி நிபுணர்களுக்கு அவர்கள் வேலையில் இருக்கும் மருத்துவமனை அல்லது ஸ்கான் மையத்தையும், ஊரையும் பொறுத்து ஒரு இலட்சத்திலிருந்து ஆறு இலட்சம் வரை மாத வருமானம் வர வாய்ப்பு உள்ளது. இது சராசரியாக தனியார் துறையில் மற்ற மருத்துவ தனித்துறை நிபுணர்கள் சம்பாத்தியத்திற்கு ஈடாகத்தான் உள்ளது. மீதம் உள்ள இருபது சதவிகித (20%) ரேடியாலஜி நிபுணர்களுக்கு, அவர்களின் தனித் திறமை, அனுபவம், வேலை செய்யும் இடம், இவற்றைப் பொறுத்து இதை விட அதிக வருமானம் வரும் வாய்ப்பு உள்ளது.

இவ்வளவு நுழைவு நன்கொடை கொடுத்து ரேடியாலஜி மேற்படிப்பு படிக்கும் மருத்துவர்களை இரண்டு வகைப் படுத்தலாம்.  மேலே குறிப்பிட்ட படி இந்தத் தொழிலில் வரும் வருமானத்தைப் பற்றிச் சரியான புரிதல் இல்லாதவர்கள் ஒரு சாரர். இன்னொரு சாரர் பெரும்பாலும் ரேடியாலஜி நிபுணர்களின் அல்லது பெரிய மருத்துவமனை / ஸ்கான் மையங்களின் உரிமையாளர்களின் பிள்ளைகள். இரண்டாம் வகையைச் சார்ந்தவர்கள் இந்தப் பெரும் தொகை கொடுப்பது தொழில் முதலீட்டுக்கு ஈடாகும்.

ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் நுழைவு நன்கொடையாகக் கொடுத்து ரேடியாலஜி பட்டம் வாங்கிவிட்டு, போட்ட முதலீட்டிற்குத் தக்க இலாபத்துடன் சம்பாதிப்பது எளிதல்ல. இதை பொதுமக்களும், ரேடியாலஜி படிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படும் இளநிலை மருத்துவப் பட்டதாரிகளும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இந்த குட்டி விவாதம் ட்விட்டரில் நடந்து கொண்டிருந்த பொழுது “ஏன் ரேடியாலஜியை முன்வைத்து கேட்கிறார்கள் (தாக்குகிறார்கள்)” என்ற கேள்வியும் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு பதில்: இப்பொழுது உள்ள மருத்துவ மேற்படிப்பு நுழைவு நன்கொடைகளில் அதிகமாக உள்ளது ரேடியாலஜிக்கே. அதனால்தான் இத்துறையைச் சார்ந்தவர்கள் முன்வைக்கப்படுகிறது. ரேடியாலஜிக்கு கோரப்படும் தொகைக்கு ஓரளவு ஒப்பிடக்கூடிய அளவில் எலும்பு முறிவு அறுவை சிகிச்சை மற்றும் மகப்பேறு மருத்துவத்திற்கும்கூடப் பெறப்படுகிறது.

இது முழுமையான விவாதம் அல்ல. இந்தத் துறையில் உள்ளவர்களுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்த கருத்துக்களை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள எழுதியுள்ளேன். நியாயமான கேள்விகள் இருந்தால் கேளுங்கள். பதில் சொல்ல முயற்சி செய்கிறேன்.

[எழுத்து மற்றும் இலக்கணப் பிழைகளை திருத்திய சொக்கன், இலவசக்கொத்தனார் இருவருக்கும் நன்றி.]