…நிழல்கள்…

ஜூன் 16, 2010

உலக நாயகன் – 2

Filed under: கதை,மருத்துவம்,Fiction,Medicine,Tamil — Vijay @ 1:49 பிப

முன்கதை: உலக நாயகன் – 1

வேகமாகப் பார்த்ததில் ட்ரிப்ஸ் போடுவதற்கு ஏதுவாக குழந்தையின் கைகள், கால்கள் மற்றும் மண்டையில் ரத்த நாளங்கள் எதுவும் டாக்டர் ரமேஷுக்குத் தென்படவில்லை. அறுத்துத் தற்காலிகமாக அடைத்து வைக்கப் பட்டிருக்கும் நஞ்சுக் கொடியிலே உள்ள ரத்த நாளத்திலேயே ட்ரிப்ஸ் போட குழாயை பொருத்திவிடலாம் என்று முடிவு செய்து, பக்கத்தில் நின்றிருந்த நர்ஸ் உஷாவிடம், “Umbilical catheter1 போட tray ready பண்ணும்மா!” என்று சொன்னார்.

இடைப்பட்ட நேரத்தில் Pulse-oximeter probe-பை பொருத்திவிட்டு stethoscope-பைக் குழந்தையின் நெஞ்சில் வைத்துக் கேட்டுவிட்டு நிமிர்ந்த நர்ஸ் செல்வி, “Respiratory rate 60, Lungs clear, Heart rate 140, No murmurs, O2 saturation 94,”2,3,4,5,6 என்று ரமெஷிடம் சொல்லிவிட்டு, கொஞ்சம் விலகி நின்று இந்தக் கலவரத்தை மிரண்ட விழிகளுடன் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த NICU-விற்கு சில நாட்களுக்கு முன் வந்து சேர்ந்த மூன்றாம் ஆண்டு செவிலியத்துறை மானவியிடம், “ரானி, hand wash7 பண்ணீட்டு, weighing machine-ல clean towel ஒன்னு போட்டு இங்க எடுத்துட்டு வா.” என்று கட்டளையிட்டாள்.

ரமேஷ் கை கழுவி கையுறை அணிந்து catheter tray-யிலிருந்த சாதனங்களை சரி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் குழந்தையை வார்மரிலிருந்து எடுத்து எடை பார்த்துவிட்டு, “டாக்டர், வெறும் 820 கிராம்தான் இருக்கு,” என்று சொன்ன செல்வியின் குரலில் லேசான கலக்கம் இருந்தது. இதைக் கேட்டதும் சட்டென்று தலை நிமிர்ந்து அவளைப் பார்த்த ரமேஷின் கண்களிலும் லேசான கலக்கம் இருப்பதை செல்வி கவனித்தாள்.

நஞ்சுக் கோடியில் catheter போட ரமேஷுக்கும் உஷாவிற்கும் தேவையான பொருட்களெல்லாம் சரியாக இருக்கின்றனவா என்று ஒரு எட்டு பார்த்துவிட்டு திரும்பிய செல்வி intercom தொலைபேசியில் அவசர சிகிச்சை பிரிவுக்கான எண்களை அழுத்தினாள். மறுமுனையில் தொலைபேசியை எடுத்து “Hello, Casualty,” என்று சொன்னது அவளது சிநேகிதி சீனியர் நர்ஸ் ராதா என்று அறிந்துகொண்ட செல்வி, “ராதா, NICU-லிருந்து செல்வி பேசறேன். இப்ப டெலிவரியாச்சே? அந்தப் பொண்ணு பெயர் என்ன? … மீனாட்ச்சியா, சரி. கூட வந்த விவரம் தெரிஞ்ச attender – புருஷனோ, அம்மாவோ – இருந்தா மேலே அனுப்பறியா, history கேக்கணும்!” மறுமுனையில் ராதா ஏதோ கேட்க, “அதை ஏண்டி கேக்கற, வெறும் 820 கிராம்தான் இருக்கு! இப்போதைக்கு நல்லாயிருக்கு! ஹ்ம்ம்…” என்று பெருமூச்சுடன் தொலைபேசியை கீழே வைத்தாள்.

“ஏய் ராணி, வெளிய வார்ட்ல டாக்டர் ரேவதி இருப்பாங்க, அவங்கள இங்கே கொஞ்சம் வரச் சொல்லேன்,” என்று எடை பார்க்கும் கருவியை அதன் இடத்தில் வைத்துவிட்டு நின்றிருந்த ராணியிடம் சொன்னாள் செல்வி.

அடுத்த சில நிமிடங்களுக்கு NICU-வில் எப்பொழுதும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் கண்காணிப்புக் கருவிகளின் பீப் பீப் சத்தத்தைத் தவிர அமைதி நிலவியது.

ரமேஷ் உஷாவின் உதவியோடு நஞ்சுக் கோடியில் catheter போடுவதை பார்த்துக் கொண்டிருக்க செல்விக்கு நேரமில்லை. NICU-வில் ஏற்கனவே இருந்த மூன்று குழந்தைகளுக்கு காலை ரவுண்ட்ஸில் ரமேஷ் சொல்லியிருந்ததேல்லாம் செய்யவேண்டும். கையில் பேனாவை எடுத்துக் கொண்டு கேஸ் ஷீட்டுகளை புரட்டினாள். நல்ல வேளை இப்போ உள்ளே இருக்கிற மூணும் stable-ஆ இருக்கு. மூன்றில் ஒன்றையாவது டாக்டர் ரமேஷிடம் கேட்டு வெளிய வார்டுக்கு மாற்றிவிடனும் என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டாள்.

NICU-வின் கண்ணாடிக் கதவை சிறிதளவு திறந்து தோள் நீள சுருட்டை முடி சூழ்ந்திருந்த அழகிய பெண் முகம் எட்டிப் பார்த்தது … டாக்டர் ரேவதி. போட்டிருந்த சன்னமான மூக்குக் கண்ணாடியை படு ஸ்டைலாக ஒரு விரல் நுனியில் மேலே உயர்த்திவிட்டு, வேலையில் மும்முரமாக இருந்த ரமேஷைப் பார்த்து, “Good morning Dr. Ramesh. So busy in the wards that I didn’t get to see you this morning!” என்று சொல்லிவிட்டு செல்வி இருந்த பக்கம் திரும்பி, “என்ன செல்வி சிஸ்டர், என்னை வரச்சொன்னீங்களாமே?” என்று கேட்டாள்.

ரமேஷிடம் ரேவதி கொஞ்சும் தொனியில், எதோ இன்றுதான் ந்யூ யார்க் ஃப்ளைட்டிலிருந்து இறங்கிவந்தவள் போல் அமெரிக்க உச்சரிப்பில், ஆங்கிலத்தில் பேசிவிட்டுத் தன்னிடம் கேட்டது மட்டும் ஏளனம் கலந்த அதிகாரத் தொனியில் இருந்தது போல் செல்விக்கு உறுத்தியது. மனதில் பொங்கிய ஆத்திரத்தை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல், “ஆமாம் டாக்டர். இப்பத்தான் ஒரு 820 கிராம் premature neonate8 receive பண்ணினோம். சார் umbilical line போட்டுக்கிட்டிருக்கார். Attender casualty-யிலிருந்து வந்துட்டிருக்காங்க. அவங்க கிட்ட details கேக்கணும். அதான் நீங்க இருந்தா வசதியா இருக்கும்னு கூப்பிட்டேன்.” என்று சிரித்த முகத்துடன் ரேவதியிடம் சொல்லிவிட்டு, “Baby of மீனாட்ச்சி, attender வந்துட்டாங்களான்னு பார்த்து madam கிட்ட சொல்லிடு.” என்று மறுபடியும் ராணிக்கு உத்தரவிட்டாள்.

“Oh!!” அழகாக வாயைப் பிளந்து, வலது கையின் மூன்று விரல்களால் திறந்திருந்த வாயை பாதி பொத்திக்கொண்டு, “Only 820 grams!! I’ve never seen such a small preemie in my life yaa!! Okay. I’ll go get the history.”  என்று சொல்லிக் கதவை மூடிவிட்டுச் சென்றாள் ரேவதி.

அவள் தலை மறைந்ததும், செல்வி தன் கண்களை உருட்டி, உதட்டைப் பிதுக்கி, தலையை பொம்மையைப் போல் அசைத்ததை ஓரக்கண்ணால் பார்த்து முகமூடிக்குப்பின் லேசாகச் சிரித்தார் ரமேஷ்.

NICU-வின் வெளிப்புற அறையின் கதவைத் திறந்து ரேவதி வெளியே வந்ததும் எதிரில் இருந்த குடும்பத்தார் காத்திருக்கும் அறையின் முன் ராணியின் பக்கத்தில் ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண் பதட்டத்துடன் நின்றிருப்பதை கவனித்தாள்.

“நீங்க மீனாட்சியோட அம்மாவா, மாமியாரா?” என்று கேட்டு முடிப்பதற்குள் அந்தப் பெண் அவசரமாக அருகே வந்து, “நான் மீனாட்ச்சியோட அம்மாங்க. நீங்கதான் குழந்தையைப் பாத்துக்கற டாக்டரா? குழந்தை எப்படிம்மா இருக்கு? பொழைக்குமா? பொறந்ததும் பார்த்தேனே! ஒரு ஜான் அளவுகூட இல்லியே! ஐயோ!! இத்தனை கஷ்டப்பட்டு பொத்திப் பொத்திப் பார்த்தும் இப்படி எட்டு மாசத்துல பெத்துப் போட்டுட்டாளே. ஏம்மா, பொழச்சுக்குமில்ல? போன மாசந்தான் வளைகாப்பு செஞ்சோமே!” என்று படபடப்புடன் நிறுத்தாமல் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டே ரேவதியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். அந்தப் பெண்ணின் கையை தானும் பிடித்துக் கொண்டு, “பதட்டப்படாம வாங்கம்மா, இங்கே உட்கார்ந்து பேசலாம்.” என்று சொல்லியபடி அருகில் இருந்த ஆலோசனை அறைக்கு அழைத்து சென்றாள் ரேவதி.

தொடரும்…

தொடர்ச்சிஉலக நாயகன் – 3

அடிக்குறிப்புகள்:

இந்தக் கதையில் வரும் அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் சம்பவங்களும் மருத்துவத்துறையில் நான் பார்த்த நிகழ்வுகளையும், சந்தித்த நபர்களையும் ஒட்டி நான் கற்பனை செய்தவை. உன்மையான நபர்களையோ சம்பவங்களையோ குறிப்பவை அல்ல.

கதைதான் என்றாலும், நான் உபயோகித்திருக்கும் மருத்துவத்துறை சம்பந்தப்பட்ட சொற்களை இந்த குறிப்புகளில் விவரிக்கிறேன்.

  1. Umbilical vein catheterization – குழந்தைகளுக்கு ட்ரிப்ஸ் போட கைகள், கால்கள் அல்லது மண்டையில் (scalp vein) உள்ள ரத்த நாளங்களில் கதீடர் (intravenous [IV] catheter/cannula) என்றழைக்கப்படும் சிறு குழாய் பொருத்தப்படும். பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு நஞ்சுக் கொடியில் உள்ள மூன்று ரத்த நாளங்கள் (1 சிரை / vein , 2 தமனிகள் / arteries) முழுவதுமாக மூடி செயலிழந்து போக ஒரு வாரம் ஆகும். ட்ரிப்ஸ் போட வேறு எங்கும் சிரை (vein) கிடைக்கவில்லை என்றால் நஞ்சுக் கொடியில் இருக்கும் சிரையில் சிறிய குழாய் ஒன்று பொருத்தப் படும். இது கண்டிப்பாக NICU-வில் மருத்துவர் முன்னிலையில் தான் செய்யவேண்டும். இது போல் கதீடர் (catheter) போடுவதற்கு, மற்ற மருத்துவக் காரியங்களைச் செய்வதற்கு (medical procedures) தேவையான சாதனங்களை கட்டி ஸ்டெரிலைஸ் (sterilize – நுண்ணுயிரகற்றல்) செய்து வைத்திருப்பார்கள். அவைகளை பேக் அல்லது ட்ரே (pack or tray) என்று சொல்லுவது வழக்கம். உதாரணமாக – காயங்களுக்குத் தையல் போடுவதற்கு உபயோகமாகும் பொருட்கள் சூச்சரிங் ட்ரேயில் (suturing tray/pack) இருக்கும்.
  2. Respiratory rate – ஒரு நிமிடத்தில் குழந்தை எத்தனை முறை மூச்செடுக்கிறது என்ற அளவு. சாதாரனமாக, பிறந்தவுடன் குழந்தை நிமிடத்திற்கு சுமார் முப்பதிலிருந்து அறுபது மூச்சுக்கள் எடுக்கும்.
  3. Lungs clear – இரண்டு பக்கமும் நுறையீரலில் மூச்சுச் சத்தம் நன்றாக கேட்கிறது. சந்தேகப்படும்படி வேறு சத்தம் எதுவுமில்லை.
  4. Heart rate – நிமிடத்திற்கு இருதயத் துடிப்பு எவ்வளவு உள்ளது என்ற அளவு. பிறந்த குழந்தைக்கு சுமார் நூறிலிருந்து நூற்று அறுபது இருக்கும்.
  5. Heart murmur – stethoscope-பில் இதய சுருங்கல், மற்றும் இதய விரிவு ஒலிக்கு (லப் டப்) மேலதிகமாகக் கேட்கும் ஒலிகள். இவை சாதாரணமாகவும், இதயத்தில் ஓட்டை போன்ற நோய் இருந்தாலும் கேட்கலாம்.
  6. O2 saturation – Pulse-oximeter கறுவியின் மூலம் நாம் தெரிந்துகொள்ளும் ரத்தத்தில் உள்ள ஆக்சிஜன் அளவு.
  7. கை கழுவுதல்Hand Washing – பச்சிளம் குழந்தைகள் காப்பகத்தில் மிக முக்கியமான சடங்கு. இதை பற்றி கொஞ்சம் விரிவாக பார்ப்போம். காப்பகம் சுத்தமான நுண்ணுயிரற்ற இடமாக இருக்க வேண்டும் (sterile zone). காப்பகத்தின் உள்ளேயே வேலை செய்யும் செவிலியர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை அரங்கில் உடுத்துவது போல் தலைக்கு தொப்பி முகமூடியுடன் பிரத்யேகமான சீருடை இருக்கும். பல மருத்துவமனைகளில் உள்ளே பணியாற்றும் மருத்துவர்களுக்கும் சீருடை இருக்கும். சிறிய மருத்துவமனைகளில் அல்லது ஓரிரு குழந்தை நல மருத்துவர்களே இருக்கும் இடங்களில் மருத்துவர்(கள்) அடிக்கடி வெளியே சென்று வருமாறு இருக்கும். அவர்கள் காப்பகத்தினுள் வரும்பொழுது அணிந்திருக்கும் சாதாரண உடையை முழுவதுமாக மூடக் கூடிய பெரிய அங்கி (gown) மற்றும் தொப்பி முகமூடி அணிந்து வருவார்கள். வெளியே போட்டுக்கொள்ளும் காலணிகளை உள்ளே அணிந்து செல்லக் கூடாது. உள்ளே அணிந்து செல்ல செருப்புகள் இருக்கும். குழந்தைகளைப் பார்க்க பார்வையாளர்களை அனுமதிக்க மாட்டார்கள். ஒரு நாளுக்கு ஒரு முறை குழந்தையின் தாய் அல்லது தந்தையை அழைத்து கண்ணாடி கதவிற்கு வெளியே இருந்தபடி குழந்தையை பார்க்க அனுமதிப்பார்கள். குழந்தைகளை தொடுவது யாராக இருந்தாலும் சோப்புப் போட்டு தண்ணீரில் அல்லது ஆல்கஹால் உள்ள திரவத்தை (Hand sanitizer containing alcohol) உபயோகித்துக் கை கழுவிவிட்டுத்தான் தொடவேண்டும். ஒரு குழந்தையைப் பார்த்துவிட்டு அடுத்த குழந்தையைத் தொடுவதற்கு முன் மறுபடியும் கை கழுவ வேண்டும். வெளியிலிருந்தும், ஒரு குழந்தையிடமிருந்து இன்னொரு குழந்தைக்கும் கிருமிகள் பரவாமலிருக்க இந்த முன்னெச்சரிக்கைகள் தேவை.
  8. Premature Neonate / Preterm Baby / Preemie – குறை பிரசவத்தில், 37 வாரங்களுக்கு முன் (அதாவது 9 மாதங்களுக்கு முன்) பிறக்கும் குழந்தை. குறைப் பிரசவக் குழந்தைகளில் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய இரண்டு விஷயங்கள் பிரசவக் காலம் மற்றும் பிறக்கும் பொழுது குழந்தையின் எடை. பச்சிளம் குழந்தைகள் பராமரிப்புத் துறையின் வளர்ச்சியால் இப்பொழுதெல்லாம் மேலைநாடுகளில் 24 வாரத்தில் பிறக்கும் குழந்தையைக் கூட பிழைக்க வைத்து விடுகிறார்கள். நம் நாட்டில் 28 வாரங்களுக்கு முன்னும், 800 கிராம்களுக்கு குறைவான எடையுடனும் பிறக்கும் குழந்தைகள் உயிர் பிழைப்பது கஷ்டம். பொதுவாக தெரிந்த தகவல் என்றாலும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டியுள்ளது: சாதாரணமாக 9 மாத பிரசவக் காலத்திற்கு பிறகு (37 வாரங்களுக்கு பிறகு) பிறக்கும் குழந்தைக்கு எடை 2.5 கிலோவுக்கு (2500 கிராம்) குறைவாக இருந்தால் எடை குறைவு (low birth-weight baby) என்று சொல்லுவோம்.
Advertisements

3 பின்னூட்டங்கள் »

  1. மீண்டும் சூப்பர்! எழுத்துநடை ரீதியாக சிலவற்றை மாற்றலாம், ஆனால் புத்தகம் வருவதற்கு முன் அதையெல்லாம் பார்த்துக்கொள்ளலாம். 🙂 உங்கள் துறை அறிவு பிரமிப்பூட்டுகிறது. பொதுவாக ரேடியாலஜிஸ்ட்டுகள் அப்படித்தானா என்று எனக்குத் தெரியாது. இருந்தாலும் அமேஜிங்.

    பின்னூட்டம் by சாத்தான் — ஜூன் 18, 2010 @ 7:46 பிப | மறுமொழி

    • நன்றி ஐயா. கதை என் துறைபற்றியது அல்ல. பொதுவாக பெரிய பல்துறை மருத்துவமனைகளில் வேலை செய்திருக்கும் எல்லா மருத்துவர்களுக்கும் தெரிந்த விஷயங்களைத்தான் எழுதியுள்ளேன்.

      பின்னூட்டம் by விஜய் — ஜூன் 18, 2010 @ 8:31 பிப | மறுமொழி

  2. good one

    பின்னூட்டம் by Karthik — ஜூன் 19, 2010 @ 4:04 பிப | மறுமொழி


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: